Een nieuw schooljaar, de eerste schooldag in groep 1/2b

Een nieuw schooljaar, de eerste schooldag in groep 1/2b

Het is ieder jaar opnieuw genieten zo’n eerste dag, waarop een oudste kleuter op de gang al laat horen dat ze er weer is en iedereen hartelijk goeiedag toeroepend voorbijsnelt, want hoe leuk is het om te kijken naar wat er allemaal nieuw is op school en wat ze nog kent van vorig jaar. “Jongens! Er staat een heel groot houten huis in de speelzaal! Juf! Jouw tafel staat anders. O ja, ik heb een nieuwe rugzak! Och, ik heb mijn jas nog aan!“ waarop ze huppelend haar gang verder gaat.
Nieuwe ouders met nieuwe kinderen die binnen druppelen. Een jongen laat zijn vader en moeder niet los en als ik hem begroet, kruipt hij zo ver mogelijk achter zijn ouders.
Ik vraag aan een oudste kleuter of ze even met hem mee wil lopen naar zijn stoel om samen te kijken naar zijn nieuwe stoelplaatje. Dit doet ze heel lief,  maar het  jongetje vind het allemaal maar niets. Ik bedank haar en zeg dat hij het nog best spannend vindt, waarop ze begrijpend knikt en zegt dat zij dat ook had toen ze net op school was. Het jongetje komt bij mij op schoot zitten en moet even onbedaarlijk huilen als papa en mama naar hem zwaaien en vertrekken.
Weg van het bekende, alles is nieuw. Ook de mevrouw waarbij hij op schoot zit.
Er is nog een jongetje die, als we met z’n allen in de kring zitten, na een minuut of vijf vindt dat het nu toch echt tijd is om weer naar zijn mama toe te gaan. Hij begint zo mogelijk nog harder te huilen en blijft met luide stem herhalen : “Mama toeoeoeoe!!!”
De kinderen worden er een beetje stil van en ik realiseer me dat gezellig ‘bijpraten’ en kennismaken er zo niet echt in zit.
Rust is gewenst. Er is er nog een moeder in de klas die afscheid aan het nemen is van haar zoontje, ook een jongste kleuter. Ik ken haar goed, want ik had al een kind van haar in de klas.
Ik vraag aan haar of ze even kan en wil blijven.
Dat kan ze.
Het andere jongetje is ondertussen voldoende gerustgesteld en wil wel op zijn eigen stoel zitten. De moeder leest een verhaal voor en ik ontferm me buiten het gehoor van de klas over het, ondertussen krijsende, jongetje.
Hij komt vrijwel meteen tot bedaren en ik ga met hem terug naar de klas, bedank de moeder voor haar hulp en daar zitten we dan voor het eerst rustig met elkaar:
Groep 1/2b, een groep oudste en jongste kleuters door elkaar, met allemaal hun eigen wijze, in karakter, denken en leren.
Het jongetje valt, moe van al het ‘mamatoe’, bijna in slaap op mijn schoot.
Ik besluit de coöperatieve werkvorm in de kring om elkaar te leren kennen, te laten voor wat het is en de kinderen meteen te laten spelen met elkaar. Ook coöperatief en op dat moment meer doeltreffend.
Binnen 5 minuten wordt er gespeeld en gekleutercommuniceerd dat het een lieve lust is.
Er zakt een soort ‘geconcentreerde tevredenheid’ over de groep. Iedereen speelt met iemand. Sommigen spelen met elkaar, anderen naast elkaar. Het is goed.

Vanaf nu zijn we met elkaar een jaar lang groep ½ b.
U zult nog vaak van ons horen.
We gaan er met z’n allen een fijn, vrolijk en leerzaam jaar van maken!